بررسی ردمجیک ۱۱ پرو؛ هیولای گیمینگ نوبیا با طراحی متفاوت
آیا ردمجیک ۱۱ پرو با فلسفهی «قدرت، بالاتر از همهچیز» و سیستم خنککنندهی مایع عجیبش، در دنیای واقعی میتواند آنطور که باید، سربلند باشد؟
گوشیهای گیمینگ از فلسفهی وجودی متفاوتی پیروی میکنند و نباید آنها را با همان معیارهای مرسومِ دنیای موبایل سنجید. رسالت اصلی این محصولات، قربانیکردن هر ویژگی غیرضروری در پیشگاه «عملکرد خالص» و «راحتی گیمر» است؛ از ظرافت طراحی گرفته تا کیفیت دوربین، همهچیز فدای پایداری عملکرد و خنکماندن دستگاه میشود. ردمجیک ۱۱ پرو، تجسم بینقص همین تفکر بهشمار میآید؛ دستگاهی که بدون هیچ تعارفی، قدرت را بر همهچیز مقدم میشمارد.
اینبار ردمجیک پا را فراتر هم گذاشته و با ترکیب سیستم خنککنندهی مایع واقعی در کنار فن توربوی شناختهشدهاش، توجه زیادی را در دنیای فناوری بهسوی خود جلب کرده؛ اما پرسش اصلی این است که آیا نوآوری ردمجیک صرفا به یک نمایش تبلیغاتی محدود میشود یا واقعا میتواند کمک مؤثری برای سیستمخنککنندهی گوشی باشد تا گرما را در سناریوهای سنگین مهار کند؟ در مقالهی پیشرو تلاش کردهایم فارغ از هیاهوی رسانهای، ردمجیک ۱۱ پرو را از جنبههای مختلف به زیر ذرهبین ببریم. با بررسی ردمجیک ۱۱ پرو همراه زومیت باشید.
طراحی؛ جوهره اصیل گوشیهای گیمینگ
طراحی رد مجیک ۱۱ پرو نشان میدهد که خلاقیت در دنیای موبایل نمرده است. در نمونهی مورد بررسی زومیت، زیر پنل پشتی شیشهایِ شفاف دستگاه، لایههایی از ورقهای نقرهای پیچشده بهچشم میخورد؛ درحالیکه در مرکز بدنه نیز سیالی آبیرنگ بهعنوان خنککنندهی مایع در مسیری دوار حرکت میکند و جلوهای چشمنواز و متفاوت به دستگاه میبخشد.
طراحی ردمجیک ۱۱ پرو چنین القا میکند که گویی نیرویی عظیم در لایههای زیرین کالبد یخی دستگاه به بند کشیده شده؛ از همین رو، انتخاب نام «Sub-Zero» برای این نسخه هوشمندانه بهنظر میرسد. ترکیب رنگی و نام رنگبندی دستگاه بهشکلی ملموس، شخصیت سرد و مرگبار سابزیرو در مجموعهی مورتال کامبت را تداعی میکند.
روی بدنه هیچگونه برآمدگی بهچشم نمیخورد؛ زیرا مجموعهی دوربین به زیر پنل شیشهای پشتی منتقل شده است تا یکی از چالشها و مزاحمتهای همیشگی موبایلگیمرها، یعنی تماس مداوم دست با لنزهای دوربین حین بازی، وجود نداشته باشد؛ البته همین قرارگیری لنزها زیر لایهی شیشهای، جدا از فوایدی که دارد، حین عکاسی میتواند باعث افزایش بازتاب نور و ایجاد فلر در برخی سناریوهای نوری شود. از سوی دیگر، بدنه بهشدت اثر انگشت و لکه را بهخود جذب میکند و اگر میخواهید عکسهایتان تار نشود، مجبورید بهطور مداوم آن را تمیز کنید.
در انتهای مجموعهی دوربین ردمجیک ۱۱ پرو، فن کوچکی جای گرفته است که ویترین سیستم خنککنندهی رد مجیک ۱۱ پرو را تکمیل میکند؛ در بخش سختافزار، توضیحات مفصلتری دربارهی کارکرد فن خنککنندهی گوشی ارائه خواهیم داد.
ضیافت بصری نوبیا به همینجا ختم نمیشود؛ نورپردازی RGB که امضای این برند و جزوی از ماهیت گوشی بهحساب میآید، نه تنها روی فن و لوگوی رد مجیک، بلکه قسمتهای دیگر روی پنل پشتی را روشن میکند تا اصالت و DNA یک دستگاه گیمینگ تمامعیار را به رخ بکشد.
اطراف پنل را فریمی در بر میگیرد که سازنده میگوید از آلومینیوم گرید صنایع هوافضا ساخته شده؛ متریالی که درمقایسهبا آلومینیوم رایج، در عین چگالی کمتر، مقاومتتر است. بهدلیل استفادهی شرکت از باتری حجیم و سیستم خنککنندهی پیشرفته، وزن دستگاه به ۲۳۰ گرم میرسد؛ البته بهلطف توزیع جرم و ارگونومی مناسب، وزن گوشی در دست نسبتا متعادل احساس میشود و در استفادههای طولانیمدت چندان آزاردهنده نیست.
سمت چپ فریم دستگاه، بخش فرورفتهای قرار دارد که عبارت «Game Mode» روی آن حک شده و با نورپردازی RGB همراه شده است؛ در نزدیکی آن شیاری به چشم میخورد که فن از طریق آن هوای خنک مورد نیاز خود را به داخل میکشد، در امتداد این مسیر و روی فریم سمت راست، هوای گرم درون بدنه از طریق خروجی اختصاصی به بیرون هدایت میشود.
دکمهی کشویی نارنجی Magic Key نیز با لغزاندن روبهبالا، بهصورت پیشفرض فضای Game Space را فراخوانی میکند؛ البته در تنظیمات امکان شخصیسازی این کلید وجود دارد. فرورفتگیهایی که حکم شولدر تریگر دارند نیز در همین قسمت دیده میشوند؛ دکمههایی که درستمانند کنترلرهای کنسول عمل میکنند و از نورپردازی RGB بینصیب نماندهاند. دکمههای تنظیم صدا، پاور و یک میکروفون نیز روی همین لبه جای گرفتهاند.
از ویژگیهای جالب گوشی میتوان به جک ۳٫۵ میلیمتری صدا روی لبهی بالایی اشاره کرد؛ قابلیتی که این روزها، بهویژه برای گیمرها، حکم یک غنیمت واقعی را دارد. لبهی پایینی نیز میزبان اسپیکر، دو میکروفون و درگاه USB-C 3.2 Gen 2 است؛ درگاهی که علاوهبر شارژ، امکان خروجی تصویر 4K و اتصال انواع تجهیزات جانبی را فراهم میکند. با در نظر گرفتن میکروفونهای تعبیهشده در بالا و پایین دستگاه، مجموع میکروفونها به چهار عدد میرسد که نوید ثبت صدایی دقیقتر در مکالمه و ضبط ویدیو را میدهد.
در نهایت، پنلهای شیشهای جلو و پشت دستگاه با پوشش محافظ گوریلا گلس محافظت میشوند؛ این پوشش جدیدترین و مقاومترین نسخه بازار نیست؛ اما با در نظر گرفتن برچسب قیمتی رقابتیِ ۷۵۰ دلاری، انتخابی کاملا منطقی و قابلتوجیه به شمار میرود.
نمایشگر رد مجیک ۱۱ پرو؛ خوب نه ایدهئال
ردمجیک ۱۱ پرو با اختصاص بیشاز ۹۰ درصد از نمای جلویی به نمایشگر ۶٫۸۵ اینچی OLED و کاهش ضخامت حاشیهها، عملا بیشترین سطح ممکن را به نمایش محتوا و بازی اختصاص داده است؛ انتقال دوربین سلفی به زیر نمایشگر و حذف کامل ناچ و حفره نیز هرگونه مزاحمت بصری را به حداقل رسانده تا گیمر در پرجزئیاتترین صحنهها هم با تمرکز کامل یک پیکسل از میدان دیدش از دست نرود؛ یک تجربهی گیمینگ تمامصفحهی واقعی!
در ردمجیک ۱۱ پرو از پنل LTPO خبری نیست؛ احتمالا پنل گوشی بر پایهی بکپلین LTPS ساخته شده است که بهعلت تحرک الکترونی بالا، امکان دستیابی به نرخ نوسازی حداکثری ۱۴۴ هرتز و همینطور پاسخگویی بالاتر را فراهم میکند؛ در تنظیمات نمایشگر، گزینههایی از ۶۰ تا ۱۴۴ هرتز به همراه حالت Auto دیده میشود. در ردمجیک ۱۱ پرو، نرخ نوسازی ۱۴۴ هرتزی در انحصار بازیها نیست؛ گوشی اجازه میدهد حین جابهجایی بین اپلیکیشنها نیز، این نرمیِ فوقالعاده را لمس کنید.
البته سیستم مدیریت انرژی رفتار عجیبی دارد؛ در حالت ۱۴۴ هرتزی وقتی صفحه را رها کنید (حالت Idle)، نرخ نوسازی به ۶۰ هرتز کاهش مییابد؛ اما پس از لمس مجدد و شروع کار با اکثر برنامهها، فرکانس معمولا روی ۱۲۰ هرتز قفل میشود و سقف ۱۴۴ هرتز بیشتر برای همان لحظات جابهجایی در اپها و بازیهای سازگار باقی میماند.
سازنده بهطور رسمی اشارهای به پشتیبانی از نمایش محتوای HDR نمیکند؛ اما نمایشگر امکان نمایش یک میلیارد رنگ را دارد؛ به همین دلیل، پخش محتوای HDR را در یوتیوب و گالری آزمایش کردیم و گوشی بدون مشکل از عهدهی آن برآمد. در چنین شرایطی و هنگام قرارگیری در برابر منبع نور، نمایشگر توانست به حداکثر روشناییِ ۲۴۳۰ نیت دست پیدا کند. با تنظیم روشنایی در حالت دستی نمایشگر تا ۷۱۵ نیت و در حالت اتوماتیک تا ۱۹۷۲ نیت روشن شد که عملکرد رضایتبخشی بهحساب میآید.
